Oprócz wielkich wystawnych przyjęć, wiele małżeństw decyduje się na małe i skromne chrzciny. Z reguły zaprasza się tylko najbliższą rodzinę, rodziców i chrzestnych. Potem msza w kościele i jakiś uroczysty skromny obiad w domu. Nie każdy lubi ten cały modny szum wokół obrzędu chrztu. Niektórzy wolą ten dzień spędzić z rodziną, bez tandetnego przepychu. Można wybrać się razem na spacer, powspominać, porozmawiać i świetnie spędzić razem czas. Niektórzy nie chcą również otrzymywać prezentów, gdyż uważają, że to nie jest dobry pomysł. Wiadomo, że dziecko nie jest świadome tego, co się dzieje w tym dniu, a nawet jeśli by było, to dawanie prezentu za to, że dostąpiło sakramentu chrztu nie wydaje się właściwe. I chociaż wdaje się, że przyjęcia z przepychem są dziś bardzo modne, to coraz więcej par decyduje się na takie skromne i ciche chrzciny. Czasami nie warto na siłę organizować wielkich imprez, a lepiej zastanowić się nad istotą tego sakramentu, który nie zakłada picia i jedzenia, a wyłącznie religijną refleksję.

Obowiązkowa pielgrzymka do wspaniałego sanktuarium w Mekce, do którego przybywa się w miesiącu Du al-Higga.Mianem Haggu określa się pielgrzymkę do świętego zarówno dla sunnitów, jak i dla szyitów miejsca, którym jest ogromna świątynia al-Kaba położona w Mekce - rodzinnym mieście proroka Mahometa. Każdy dorosły muzułmanin powinien dołożyć wszelkich wysiłków, by chociaż raz w życiu taką pielgrzymkę odbyć. Wierny jest zwolniony z tego obowiązku, jeśli nie pozwalają mu na to względy rodzinne, sytuacja finansowa lub zdrowie. Kobieta może udać się na pielgrzymkę jedynie pod opieką najbliższego męskiego członka rodziny. Nie wolno jej wejść na teren świątynny, jeśli przechodzi menstruację, jest w ciąży, bądź jest w okresie karmienia. Człowiek, który odbył pielgrzymkę zyskuje zaszczytny tytuł Haggi. Powszechnie uważa się, że pielgrzym powinien przebywać w świątyni i czynnie brać udział w uroczystościach przygotowanych z okazji Święta Ofiary (czyli pomiędzy siódmym o dziesiątym dniem miesiąca Du al-Higga), jednak również hagg odbyty w innym terminie może zostać zaliczony jako spełnienie obowiązku pielgrzymki.

Pietro Barbo urodził się w Wenecji w 1417 roku. Był siostrzeńcem papieża Eugeniusza IV. W wieku 23 lat został mianowany kardynałem kościoła Santa Maria Nuova. Wybrany na papieża usiłował ograniczyć nadmierne ambicje kardynałów, którzy rościli sobie prawo do sprawowania kontroli nad rządami papieskimi. Bardzo słabo władał łaciną i nie był humanistą. Proces wytoczony przez inkwizycję humanistom Pomponiuszowi Laetusowi i Platinie, wykazał, że nie byli oni groźni dla papiestwa. Paweł II polecił ich zwolnić, a następca Sykstus IV, mianował Platinę prefektem Biblioteki Watykańskiej. W 1464 roku, powstała w benedyktyńskim klasztorze w Subiaco pierwsza drukarnia na terenie Italii. W 1467 roku, Paweł II kazał ją przenieść do Watykanu. Papież był również kolekcjonerem numizmatów i ozdobnych kamieni szlachetnych, które wzbogaciły zbiory Muzeum Watykańskiego. Na arenie międzynarodowej starania legatów nie rozstrzygnęły sporów z Francją, Wenecją i Florencją, a perspektywa pokojowa oddalała się z każdym rokiem.