Wielu ludzi nie ma problemu związanego z chrztem dziecka. Gdy maluch przychodzi na świat, czeka się odpowiednią ilość tygodni i idzie do księdza, by zamówić tę "usługę". Uiszcza się odpowiednią opłatę i wkrótce dziecko jest już ochrzczone. Starsze babcie czy prababcie ostrzegają, że nie można wychodzić z dzieckiem na ulicę, jeśli wcześniej nie zostało ochrzczone, jednak dzisiaj chyba już nikt nie traktuje tego poważnie. Inni ludzie mają wątpliwości czy ten chrzest powinien się odbyć czy też nie. Właściwie sami nie wiemy po co chrzcimy dzieci. Nasi rodzice ochrzcili nas, więc wydaje nam się, że tak po prostu wypada. Nie chcemy też, by nasze dziecko było inne i dostąpiło ostracyzmu w szkole, gdzie innych wytyka się palcami. Z drugiej strony, sami nie wierzymy w znaczenie sakramentu chrztu i się z nim nie zgadzamy. Najchętniej poczekalibyśmy, aż dziecko dorośnie i samo dokona wyboru. Niektórzy niestety nie wytrzymują presji otoczenia i idą z dzieckiem do kościoła, by je ochrzcić, choć wcale tego nie chcą. Pamiętajmy, że nie można dać się zmanipulować, decyzja powinna być świadoma i rozsądna.

Księgi na podstawie których ustalono podstawowe obowiązki konieczne do spełnienia przez każdego muzułmanina.Gdy mówimy o przepisach dotyczących czegokolwiek, od razu na myśl nam przychodzą skomplikowane pod względem treści, ujęte w szereg artykułów i paragrafów szczegółowe kodeksy prawne. Jednak przepisy mówiące o podstawowych obowiązkach muzułmanina pierwotnie nie pochodzą z klarownie wypunktowanego artykułu, ale zostały wyłonione z dwóch, najważniejszych dla każdego wyznawcy islamu ksiąg: Koranu i sunny Proroka. Za życia Mahometa Koran był przekazywany ustnie, bądź też spisywany przez wiernych na kawałkach rożnych, materiałów cechujących się przeważnie niską trwałością, takich jak skóry zwierzęce czy liście palmowe. Koran spisany został dopiero w kilkadziesiąt lat po śmierci Proroka, na zlecenie żony jednego z kalifów. Przepisy dotyczące obowiązków muzułmanina zostały zaczerpnięte z sur medyńskich, w których Mahomet ustalił pewne normy prawno-obyczajowe. Uzupełnieniem do Koranu jest sunna, czyli zbiór opowiadań dotyczących życia Proroka i głoszonej przez niego nauki. Również ona posłużyła jako podstawa do skodyfikowania praktyk wymaganych od muzułmanina.

Gulio de Medici urodził się w 1475 roku, jako nieślubny syn Juliana Medici. Hadrian IV mianował go arcybiskupem Florencji i kardynałem. Po dwudziestomiesięcznych sporach, kardynałowie wybrali go na następce św. Piotra. Jego pontyfikat trwał dwanaście lat i był pasmem nieustannych klęsk i niepowodzeń. Nie mając żadnych uzdolnień dyplomatycznych wdał się w układy z Francją, Wenecją i Mediolanem przeciw wzrastającej potędze Habsburgów. Armia Karola V okazała się jednak silniejsza. Oddziały wdarły się do Rzymu i dokonały ogromnych zniszczeń. Klemens IV przetrwał oblężenie, chroniąc się za grubymi murami Zamku Anioła. Po siedmiu miesiącach musiał uznać dominację hiszpańsko - niemiecką. W ostatnich latach jego panowania doszło do rozłamu miedzy kościołem angielskim a rzymskim. Klemens IV zmarł w 1534 roku, został pochowany w kościele Matki Boskiej w Minera. Zdziesiątkowana klęską ludność rzymska nie opłakiwała go.